Scrapboooking – jak korzystać z mapek?

Wiemy już że mapka / szkic to schemat według którego umieszczamy elementy na naszej pracy (LO, kartce, stronie albumu itp.), jednak wytyczne nie muszą być brane dosłownie. Czasem nasze zdjęcia nie odpowiadają układowi mapki albo po prostu mamy inną wizję. W takich przypadkach mapkę traktujemy jako poradnik (wskazówki).

Z mapki wyciągamy esencję, czyli to co nam potrzebne:

1. Możesz obrócić mapkę o 90 stopni;

001 (8) 59762_224227584402628_859394208_n

2. Możesz zmienić ilość zdjęć np. dwa małe zdjęcia zastąpić jednym dużym lub jedno duże zastąpić dwoma czy trzema małymi;

004 (8) dilla20132

3. Możesz dodać zdjęcie zamiast dodatkowej warstwy czy elementu;

002 (10) 90155844_p

4. Możesz zmienić elementy, jeśli inne bardziej Ci się podobają;

006 (5) 1239448_10201211423980641_670871913_n

5. Możesz pominąć niektóre elementy jeśli nie pasują one do Twojego stylu;

005 (6) dilla20131

011 (6) unnamed

6. Możesz nieco zmienić układ elementów;

014 (2) mapka

7. Możesz dodać swoje elementy, jeśli nie burzą kompozycji.

003 (14) skissa

8. Możesz mapkę obrócić wertykalnie lub horyzontalnie.

12 12a

13 13a

9. Zdjęcia możesz umieścić odwrotnie lub w nieładzie – inaczej niż na mapce.

3 3a

8 8a

10. Możesz zająć więcej przestrzeni niż elementy na mapce.

11 11a

I wiele wiele innych pomysłów na jakie wpadniesz.

W poście pojawiają się mapki ze stron: ScrapMap, Creative Scrappers, Skissedilla, Scrapidees, SrapFriends oraz Purple Pumpkin.

Aby znaleźć mapki, wystarczy hasło: pagemaps, sketch LO itp. a wujek google już pomoże.

Scrapbooking – Jak tworzyć LO?

Podstawowe części LO to: zdjęcie lub zdjęcia, żurnaling, tytuł, ozdoby i oczywiście baza. Nie każde LO zawiera wszystkie części składowe jednocześnie, ale używamy zazwyczaj większości z nich.

Zacznij od zadania sobie pytania „Jaki jest Twój cel tworzenia LO?”. Kiedy poznasz na nie odpowiedź, to łatwiej będzie Ci zdecydować jakie elementy zagoszczą na Twoim LO.
Czy tworzysz:
• dla twojej twórczej ekspresji;
• aby poeksperymentować lub „pobawić się” jakimś produktem czy projektem (mapka, lift);
• aby się pouczyć / poćwiczyć /  wprawić się;
• aby zobrazować jakieś ciekawe / ważne dla Ciebie wydarzenie;
• aby wyrazić swoje uczucia np. do osoby ze zdjęcia;
• na potrzeby design team’u;
• na wyzwanie;
• … albo z jakiegoś innego powodu…
Skoro mamy już ustalony cel, to możemy przejść do elementów składowych LO.

1. Pierwszym krokiem w etapie tworzenia jest wybór zdjęcia lub zdjęć.
Należy zdecydować:
• ile zdjęć zamieścimy;
• które zdjęcia zostaną wyeksponowane;
• oraz to czy punktem centralnym Twojego LO będzie jedno zdjęcie czy też ich grupa;
Na tym etapie zaczynamy wdrażać zasady projektowania, decydujemy:
• jak mocno zdjęcia mają kontrastować z tłem i wzajemnie ze sobą;
• jakie elementy zagoszczą w naszym LO i w jakim układzie będą zrównoważone, aby tworzyły spójną całość;
• jakie kolory i ozdoby znajdą się na naszym LO – dobieramy je zazwyczaj z kolorów ze zdjęcia (przy zdjęciach czarno-białych to raczej nie ma zastosowania) i możemy w tym przypadku korzystać z zasady powtarzalności;
• jaki będzie układ naszego LO – krawędzie zdjęć oraz krawędzie bazy będzie łatwo dostosować układem (wyrównać) do siebie;
• jaki będzie ruch / kierunek opowiadania historii (liniowy czy po okręgu a może Z);

2. Kolejnym punktem jest żurnaling – tylko Ty decydujesz jak długi będzie oraz co w nim będzie zawarte – pamiętaj możesz lecz nie musisz go umieszczać.
Co to żurnaling?
Może to być na przykład:
• krótka lista imion / nazwisk osób na zdjęciu grupowym;
• notatka dla dziecka z jakimś wspomnieniem z czasu jego dorastania;
• opowiadanie o historii udokumentowanej na zdjęciach;
• anegdota;
• osobistą wiadomość o swoich uczuciach;
• zwykła notatka odnośnie daty/ okresu wykonania zdjęcia;
• … oraz wiele innych;
Myśląc o żurnalingu musimy zastanowić się nad tym:
a. Ile miejsca na niego potrzebujesz?
I tu znów wracają złote zasady projektowania – należy mieć ogólne wyobrażenie o tym ile miejsca zajmie żurnaling, aby cała kompozycja była atrakcyjna wizualnie.
b. Jak zobrazujesz / przedstawisz żurnaling? Generalnie wszystko w Twoich rękach i ogranicza Cię w zasadzie tylko Twoja kreatywność i wyobraźnia.
Kilka pomysłów:
• użyj kilku rodzajów czcionek (w przypadku wydruku);
• napisz żurnaling odręcznie (dodaje szlifu osobistego);
• umieść żurnaling na tagu;
• umieść żurnaling na bazie lub z tyłu bazy;
• umieść żurnaling na zdjęciu;
• umieść żurnaling na paskach papieru lub z wytłaczarki;
• żurnaling może być ramką Twojego LO;
• żurnaling może być ukryty (np. w kopercie, kieszonce, na tagu pod zdjęciem)
• umieść żurnaling podzielony na części  /  bloki;
c. Gdzie umieścisz żurnaling?
Istnieje wiele opcji, dzięki którym żurnaling może stać się kluczowym aspektem wizualnym Twojego projektu. Możesz użyć go w ramce, na ozdobie, na warstwie, na marginesie itp.

3. Pora na dodatki, czyli tytuł i ozdoby. Dlaczego to jest „w jednym worku”? Odpowiedź jest prosta – czasem tytuł pełni funkcję ozdobnika.
a. Tytuł – może lecz nie musi znaleźć się na LO.
Oprócz funkcji ozdobnej tytuł może naprowadzić oglądającego na temat pracy, może też być swego rodzaju satyrą czy kontrastem.
Zatem zadaj sobie pytanie:
• Jak ważny będzie tytuł?
• Czy będzie przewrotny czy zwykły?
• Ile miejsca zajmie?
• Czy użyjesz go jako głównego elementu projektu?
Oczywiście zaczynając pracę nad LO nie musisz znać jego tytułu lecz musisz zaplanować czy i gdzie go umieścisz.
b. Ozdoby – dają dużo możliwości, mogą nadać naszej pracy ciekawy i spójny wygląd.
Wracając znów do złotych zasad projektowania, możesz użyć ozdób, aby:
• pogłębić znaczenie i ustawić ton swojej pracy;
• dodać uroku i zainteresowania projektem;
• nadać kierunek wizualny;
• zapewnić nacisk i kontrast;
• przyczynić się do stworzenia spójności na stronie;
Wizualnie, tytuły i ozdoby działają w podobny sposób – dają możliwość użycia przyciągających wzrok kontrastów i powtórzeń, aby poprowadzić wzrok oglądającego – opowiedzieć historię i zarazem go oczarować.

4. Czas na omówienie bazy – podstawy LO, a zarazem czegoś co zjednoczy i spoi wszystkie elementy naszego projektu.
Pojawiają się następujące pytania:
Jak rozplanować rozkład danych elementów? Jakie zasady projektowania zastosować?
Jednym z najprostszych układów strony jest układ blokowy (podobnie jak w gazecie pojawiają się kolumny i bloki) bazuje na układzie siatki. Wyrównanie to kolejny prosty sposób wykonania LO na naszej bazie. Innym ciekawym sposobem może być używanie warstw, aby nadać głębi w pracy. Dodatkowo mocna warstwa bazowa podkreśla zamieszczone na niej elementy.
Jak rozplanować i wykorzystać „białą / czystą przestrzeń” na LO?
„Biała / czysta przestrzeń” na LO nie zawsze jest biała, może ona mieć dowolny kolor albo być wzorzysta. Wyrażenie to odnosi się do obszaru pozbawionego zdjęć, ozdób, żurnalingu i tytułu. „Biała / czysta przestrzeń” jest czymś w rodzaju odskoczni, odpoczynku dla oka – jest zatem pożądana w naszych pracach.
Jaki balans osiągnąć na LO?
Nie mogę nikomu narzucać W JAKI SPOSÓB dodać i poukładać elementy w czasie projektowania. Jest to proces twórczy / osobisty. Takie dopasowywanie i układanie elementów daje, według mnie, najlepsza zabawa w czasie tworzenia LO.
Podczas dodawania warstw do projektu pojawiają się kolejne pytania:
•  Co będzie punktem centralnym? Czy to zdjęcie? Żurnaling? Coś innego? Jak to podkreślisz? Użyjesz: rozmiaru, warstwowania, kontrastu, ozdób?
• Jaką przestrzeń planujesz wypełnić? Jak wykorzystasz / uwzględnisz białą przestrzeń?
• Na czym bazujesz? Wybierz podstawowe elementy, pamiętając o odpowiedziach na powyższe pytania.
• Jaki rodzaj równowagi zastosujesz?
• Jaki nastrój chcesz stworzyć? Jak wykorzystasz kolory i wzory? Ile kontrastu zastosujesz? Pamiętaj baza jest Twoją podstawą do połączenia wybranych elementów. To przestrzeń, w której to Ty łączysz zdjęcia, tytuł, żurnaling i ozdoby tak, aby spójnie opowiedzieć historię oglądającemu.

Wiem, artykuły bez zdjęć są nudne – to tylko teoria, ale i teoria czasem potrafi na coś naprowadzić.

Zasady projektowania cz.2

Dziś kolejna część złotych zasad projektowania – część 1 tutaj (klik).

6. Powtarzalność  – powtarzanie jest doskonałym narzędziem do tworzenia jedności i spójności w naszym projekcie lub w dowolnym dziele sztuki. Możesz tworzyć powtórzenia z kolorem, wzorem, teksturą, kształtem, elementami tematycznymi i motywem. Pamiętaj jednak, że powtarzanie jednakowych elementów może być nudne (nie tyle w dodawaniu co w wizualnym aspekcie pracy). Wyzwaniem jest zatem, aby dodać powtarzające się elementy, ale jednak zróżnicowane o pewną cechę.
Sposoby uzyskania powtórzenia z drobnymi zmianami:
• powtarzanie obrazu lub kształtu w różnych kolorach;

003-7_thumb
• powtarzanie obrazu lub kształtu w różnych rozmiarach;

001-8_thumb1
• powtarzanie koloru w różnych elementach (np. czcionka, wstążka, warstwy itp.);

001-12_thumb
• używanie różnych odcieni tego samego koloru;

067a_thumb
• powtarzanie motywu w różnych stylach;
• powtarzanie tekstury jednak z różnymi wzorami;

7. Zasada trzech – nieparzysta liczba, która jest najczęściej używana we wszystkich rodzajach projektów, znajdziesz ją wszędzie np. w architekturze, dekoratorstwie, florystyce czy chociażby w codziennym otoczeniu. Podstawową ideą tej zasady jest to, że trzy elementy są bardziej atrakcyjne dla oka, zapadają w pamięć.

0032

0a01

8. Kierunek i przejście (ruch) odnosi się do tego, jak oko oglądającego przesuwa się po układzie. Kierunek zaczyna się od elementu, który ma nałożony największy nacisk. Możesz uporządkować i wybrać elementy tak, aby przesunąć wzrok przez całą pracę, a następnie skończyć z powrotem na pierwszym, dominującym elemencie. Jeśli zachęcisz oglądającego do obejrzenia strony w określonej kolejności – pokażesz obrazowaną historię tak, jak chcesz.

A. Wizualny trójkąt, czyli trzy spójne punkty w układzie tworzące trójkąt.  Oko podświadomie „łapie” elementy, które się wyróżniają.
Dlaczego trójkąt a nie kwadrat na przykład? Odpowiedź jest prosta – liczby nieparzyste są bardziej, niż parzyste, interesujące dla oka.
Nieparzystą ilość elementów można ułożyć zarówno symetrycznie jak i asymetrycznie.
Wizualny trójkąt możesz stworzyć z użyciem:
a. ozdób za pomocą:
– koloru
– kształtu
– rozmiaru

009 (5)
b. tekstu za pomocą:
– żurnalingu
– tytułu
c. obiektu > zdjęć

010 (7)
Pożądane również jest aby tworzył on ścieżkę przechodzącą przez punkt skupienia wzroku, a nie wokół niego. Stworzysz wówczas płynne przejście wzroku oglądającego poprzez cały swój projekt a nie tylko wokół głównego punktu. Nie poprzestawaj na stworzeniu tylko jednego trójkąta wizualnego.

B. Przejście po przekątnej. Ułożenie głównego elementu tak, aby znajdowała się on po przekątnej. Tak samo elementy ozdobne mogą być ułożone po linii przekątnej. Taki układ jest dla oka tak samo atrakcyjny jak równowaga asymetryczna.
Uwaga: linia ukośna nie musi być dosłowna, wystarczy ulokować co najmniej dwa punkty skupienia uwagi wzdłuż przekątnej.

001-9_thumb

011a

002 (2)

C. Przejście w układzie Z (z angielskiego: Z-flow) – czytając twoje oko porusza się w układzie określanym Z, czyli zaczynamy od lewej > przechodzimy w prawo > a następnie wracamy ponownie w lewo. Biorąc pod uwagę to że ludzki umysł szuka wzorców (podobieństw) możemy to wykorzystać tworząc nasze projekty, wówczas skutecznie poprowadzimy oko oglądającego na przykład przez nasze LO.

003 (8)

D. Przejście w układzie horyzontalnym / sekwencyjnym – wykorzystujemy tą samą zasadę co przy układzie Z.

008

Możemy je wzmocnić poprzez:
– dodanie strzałek;

007 (2)
– dodanie linii poziomych;

020
– dodanie linii poziomych ułożonych z elementów;

008
– specjalne umieszczenie tytułu (początek u góry po lewej, a koniec u dołu po prawej w typie układu Z);

014_thumb

E. Przejście w układzie rotacyjnym – oko zazwyczaj „czyta” okrąg w kierunku wskazówek zegara, zatem dane elementy (np. zdjęcia) na naszym projekcie umieszczamy na bazie okręgu. – mój przykład co prawda nie jest umieszczony w okręgu i nie w kierunku wskazówek zegara, jednak charakter i ułożenie zdjęć zmusza do oglądania cyklicznego po okręgu

006 (9)

Podpowiedź: Do ukierunkowania ruchu możesz wykorzystać elementy takie jak:
• naturalny punkt wyjścia (lewy górny róg) – czytając książkę zaczynamy w lewym górnym rogu;

lift#13
• kierunek w jakim patrzą osoby ze zdjęcia – nasze oko będzie za tym wzrokiem automatycznie podążało;

0a04_thumb
• linia perspektywy – oko podąża wzdłuż linii / krawędzi;

001-7_thumb
• sekwencyjne ułożenie elementów np. zdjęć podkreślone strzałkami;

003-4_thumb

• ruch lub ustawienie postaci na zdjęciach również nadaje kierunek oglądania pracy;

liftdodatkowy2_thumb

013 (4)

c.d.n.