Scrapbooking – Jak tworzyć LO?

Podstawowe części LO to: zdjęcie lub zdjęcia, żurnaling, tytuł, ozdoby i oczywiście baza. Nie każde LO zawiera wszystkie części składowe jednocześnie, ale używamy zazwyczaj większości z nich.

Zacznij od zadania sobie pytania “Jaki jest Twój cel tworzenia LO?”. Kiedy poznasz na nie odpowiedź, to łatwiej będzie Ci zdecydować jakie elementy zagoszczą na Twoim LO.
Czy tworzysz:
• dla twojej twórczej ekspresji;
• aby poeksperymentować lub “pobawić się” jakimś produktem czy projektem (mapka, lift);
• aby się pouczyć / poćwiczyć /  wprawić się;
• aby zobrazować jakieś ciekawe / ważne dla Ciebie wydarzenie;
• aby wyrazić swoje uczucia np. do osoby ze zdjęcia;
• na potrzeby design team’u;
• na wyzwanie;
• … albo z jakiegoś innego powodu…
Skoro mamy już ustalony cel, to możemy przejść do elementów składowych LO.

1. Pierwszym krokiem w etapie tworzenia jest wybór zdjęcia lub zdjęć.
Należy zdecydować:
• ile zdjęć zamieścimy;
• które zdjęcia zostaną wyeksponowane;
• oraz to czy punktem centralnym Twojego LO będzie jedno zdjęcie czy też ich grupa;
Na tym etapie zaczynamy wdrażać zasady projektowania, decydujemy:
• jak mocno zdjęcia mają kontrastować z tłem i wzajemnie ze sobą;
• jakie elementy zagoszczą w naszym LO i w jakim układzie będą zrównoważone, aby tworzyły spójną całość;
• jakie kolory i ozdoby znajdą się na naszym LO – dobieramy je zazwyczaj z kolorów ze zdjęcia (przy zdjęciach czarno-białych to raczej nie ma zastosowania) i możemy w tym przypadku korzystać z zasady powtarzalności;
• jaki będzie układ naszego LO – krawędzie zdjęć oraz krawędzie bazy będzie łatwo dostosować układem (wyrównać) do siebie;
• jaki będzie ruch / kierunek opowiadania historii (liniowy czy po okręgu a może Z);

2. Kolejnym punktem jest żurnaling – tylko Ty decydujesz jak długi będzie oraz co w nim będzie zawarte – pamiętaj możesz lecz nie musisz go umieszczać.
Co to żurnaling?
Może to być na przykład:
• krótka lista imion / nazwisk osób na zdjęciu grupowym;
• notatka dla dziecka z jakimś wspomnieniem z czasu jego dorastania;
• opowiadanie o historii udokumentowanej na zdjęciach;
• anegdota;
• osobistą wiadomość o swoich uczuciach;
• zwykła notatka odnośnie daty/ okresu wykonania zdjęcia;
• … oraz wiele innych;
Myśląc o żurnalingu musimy zastanowić się nad tym:
a. Ile miejsca na niego potrzebujesz?
I tu znów wracają złote zasady projektowania – należy mieć ogólne wyobrażenie o tym ile miejsca zajmie żurnaling, aby cała kompozycja była atrakcyjna wizualnie.
b. Jak zobrazujesz / przedstawisz żurnaling? Generalnie wszystko w Twoich rękach i ogranicza Cię w zasadzie tylko Twoja kreatywność i wyobraźnia.
Kilka pomysłów:
• użyj kilku rodzajów czcionek (w przypadku wydruku);
• napisz żurnaling odręcznie (dodaje szlifu osobistego);
• umieść żurnaling na tagu;
• umieść żurnaling na bazie lub z tyłu bazy;
• umieść żurnaling na zdjęciu;
• umieść żurnaling na paskach papieru lub z wytłaczarki;
• żurnaling może być ramką Twojego LO;
• żurnaling może być ukryty (np. w kopercie, kieszonce, na tagu pod zdjęciem)
• umieść żurnaling podzielony na części  /  bloki;
c. Gdzie umieścisz żurnaling?
Istnieje wiele opcji, dzięki którym żurnaling może stać się kluczowym aspektem wizualnym Twojego projektu. Możesz użyć go w ramce, na ozdobie, na warstwie, na marginesie itp.

3. Pora na dodatki, czyli tytuł i ozdoby. Dlaczego to jest “w jednym worku”? Odpowiedź jest prosta – czasem tytuł pełni funkcję ozdobnika.
a. Tytuł – może lecz nie musi znaleźć się na LO.
Oprócz funkcji ozdobnej tytuł może naprowadzić oglądającego na temat pracy, może też być swego rodzaju satyrą czy kontrastem.
Zatem zadaj sobie pytanie:
• Jak ważny będzie tytuł?
• Czy będzie przewrotny czy zwykły?
• Ile miejsca zajmie?
• Czy użyjesz go jako głównego elementu projektu?
Oczywiście zaczynając pracę nad LO nie musisz znać jego tytułu lecz musisz zaplanować czy i gdzie go umieścisz.
b. Ozdoby – dają dużo możliwości, mogą nadać naszej pracy ciekawy i spójny wygląd.
Wracając znów do złotych zasad projektowania, możesz użyć ozdób, aby:
• pogłębić znaczenie i ustawić ton swojej pracy;
• dodać uroku i zainteresowania projektem;
• nadać kierunek wizualny;
• zapewnić nacisk i kontrast;
• przyczynić się do stworzenia spójności na stronie;
Wizualnie, tytuły i ozdoby działają w podobny sposób – dają możliwość użycia przyciągających wzrok kontrastów i powtórzeń, aby poprowadzić wzrok oglądającego – opowiedzieć historię i zarazem go oczarować.

4. Czas na omówienie bazy – podstawy LO, a zarazem czegoś co zjednoczy i spoi wszystkie elementy naszego projektu.
Pojawiają się następujące pytania:
Jak rozplanować rozkład danych elementów? Jakie zasady projektowania zastosować?
Jednym z najprostszych układów strony jest układ blokowy (podobnie jak w gazecie pojawiają się kolumny i bloki) bazuje na układzie siatki. Wyrównanie to kolejny prosty sposób wykonania LO na naszej bazie. Innym ciekawym sposobem może być używanie warstw, aby nadać głębi w pracy. Dodatkowo mocna warstwa bazowa podkreśla zamieszczone na niej elementy.
Jak rozplanować i wykorzystać “białą / czystą przestrzeń” na LO?
“Biała / czysta przestrzeń” na LO nie zawsze jest biała, może ona mieć dowolny kolor albo być wzorzysta. Wyrażenie to odnosi się do obszaru pozbawionego zdjęć, ozdób, żurnalingu i tytułu. “Biała / czysta przestrzeń” jest czymś w rodzaju odskoczni, odpoczynku dla oka – jest zatem pożądana w naszych pracach.
Jaki balans osiągnąć na LO?
Nie mogę nikomu narzucać W JAKI SPOSÓB dodać i poukładać elementy w czasie projektowania. Jest to proces twórczy / osobisty. Takie dopasowywanie i układanie elementów daje, według mnie, najlepsza zabawa w czasie tworzenia LO.
Podczas dodawania warstw do projektu pojawiają się kolejne pytania:
•  Co będzie punktem centralnym? Czy to zdjęcie? Żurnaling? Coś innego? Jak to podkreślisz? Użyjesz: rozmiaru, warstwowania, kontrastu, ozdób?
• Jaką przestrzeń planujesz wypełnić? Jak wykorzystasz / uwzględnisz białą przestrzeń?
• Na czym bazujesz? Wybierz podstawowe elementy, pamiętając o odpowiedziach na powyższe pytania.
• Jaki rodzaj równowagi zastosujesz?
• Jaki nastrój chcesz stworzyć? Jak wykorzystasz kolory i wzory? Ile kontrastu zastosujesz? Pamiętaj baza jest Twoją podstawą do połączenia wybranych elementów. To przestrzeń, w której to Ty łączysz zdjęcia, tytuł, żurnaling i ozdoby tak, aby spójnie opowiedzieć historię oglądającemu.

Wiem, artykuły bez zdjęć są nudne – to tylko teoria, ale i teoria czasem potrafi na coś naprowadzić.

Zasady projektowania cz.3

Witajcie ponownie w poradniku o zasadach projektowania – część 1 (klik) i część 2 (klik).

9. Tekstura – Zazwyczaj to pojęcie kojarzy nam się z powierzchnią materiału. Czy jest szorstki czy gładki? Pluszowy czy drapiący? Tekstura określa jakość powierzchni, wzbogaca wizualnie projekt i może być użyta także do tworzenia nastroju. Możesz dodać prawdziwą teksturę (tkanina) lub odwzorowanie tekstury (wydruk na papierze). Użycie koronki, pasty strukturalnej, drewna lub tkaniny itp. na naszym projekcie doda naturalnego efektu i głębi. Elementy drukowane lub cyfrowe, które są odwzorowaniem tworzą jedynie iluzję tekstury (choć nie wyglądają najgorzej).

liftdodatkowy#16

lift#15

lift#19

10. Linie – Są bardzo często używane różnych projektach – w zależności od tego jak są użyte mogą określać: kształty, wzory, strukturę, głębię oraz ustanawiać jakie dominują emocje czy nastrój (np. gładkie i falowane linie symbolizują spokój). Charakter zobrazowania linii jest zatem bardzo ważny. Może ona być prosta, zakrzywiona, gruba, cienka, pionowa, pozioma, przerywana itd.
Dodatkowo papier z motywem linii może być pomocny przy odręcznie pisanym żurnalingu.

035

016 (4)

11. Kolor / barwa – Poznanie jak funkcjonują i oddziałują kolory jest ważne, np.;
– kolor czerwony – kolor jaskrawy, energetyczny, pobudzający często używany by przykuć uwagę; symbolizuje działanie, energię, miłość, pasję itp.;
– kolor zielony – kolor natury (liście, trawa), symbolizuje życie, harmonię i nadzieję;
– kolor niebieski – kolor ten jest transcendentny kojarzy się z niebem, oceanem; symbolizuje stabilność, pewność spokój – słyszałam też, że obrazuje stany depresyjne (z ang. blue – smutny, przygnębiony), ja jednak wolę tą wcześniejszą interpretację. Zastosowanie koloru może spełniać wiele funkcji, np.:
– wywoływania uczuć i emocji (ciepłe pobudzają, a zimne uspokajają)
– przyciąganie wzroku i prowadzenie (kontrasty dodają głębi i przykuwają uwagę)
– segregowanie elementów (zbliżone odcienie dają wrażenie równowagi i harmonii)
i wiele innych.

liftdodatkowy#15

001 (13)

0905

12. Rodzaj czcionki – Wykorzystaj moc typografii.
Czcionka powinna podkreślać najważniejsze informacje. Umiejętne wykorzystanie typografii przyciągnie uwagę odbiorcy i wydobędzie znaczenie tekstu.
Należy jednak pamiętać o tym aby krój pisma był czytelny, wyraźny, dopasowany do treści i odbiorców. Zbyt małe odstępy pomiędzy literami, lub mały rozmiar czcionki utrudniają odczytanie napisów. Kolor czcionki nie powinien być zbytnio zbliżony kolorystycznie do tła, bo zniknie.

010 (5)

13. Grupowanie i Losowość
A. Grupowanie – układanie elementów blisko siebie, bardzo często bierzemy tutaj pod uwagę zasadę trzech. Grupując elementy nie robimy tego “na oślep” tylko zazwyczaj dla podkreślenia jakiegoś elementu kompozycji. Pamiętajmy również o stopniowaniu – najpierw umieszczamy duże elementy, a następnie uzupełniamy je o mniejsze (w ten sposób łatwiej stworzyć kompozycję). Tworząc zgrupowanie ozdób pamiętajmy również o równowadze i harmonii.

029

006a
B. Losowość – czasami totalny brak symetrii przyciąga uwagę i daje efekt. Zatem asymetria i bałagan są również efektywnymi narzędziami obrazowania. Nie bój się czasem złamać zasad i dodać jakieś elementy w losowym szyku, albo na przykład złamać zasadę trzech i dodać dwa a nie trzy zdjęcia. Swego rodzaju losowość to chlapania i kleksy, bo nigdy nie wiemy gdzie na 100% się pojawią (chyba, że są stemplowane).

007 (7)

004

15. Warstwy – O warstwach wspominałam już kilkukrotnie, szczególnie przy omawianiu nacisku (punktu skupienia).
W jakim celu stosujemy warstwy w naszych projektach?
a. dodają one wizualnego zainteresowania, podkreślają dany element (kontrast);

013 (3)
b. dodają teksturę i wymiar / przestrzenność (głębię);

005 (10)
c. pozwalają tworzyć interesującą białą przestrzeń;

007 (4)
d. dają możliwość połączenia znaczących motywów i treści;

037 (2)
e. pozwalają nam ujawnić swój osobisty styl np.:
– clean & simple – warstwy płaskie i niewiele;
– vintage i shabby chic – warstwy postarzane i dużo;
f. są sposobem na wykorzystanie skrawków papieru;
g. są sposobem na dobrą zabawę z interesującymi wzorami, teksturami i obrazami.

019

Jeśli macie jakieś pytania lub uwagi, to chętnie je poznam – zapraszam do komentowania.

Zasady projektowania cz.2

Dziś kolejna część złotych zasad projektowania – część 1 tutaj (klik).

6. Powtarzalność  – powtarzanie jest doskonałym narzędziem do tworzenia jedności i spójności w naszym projekcie lub w dowolnym dziele sztuki. Możesz tworzyć powtórzenia z kolorem, wzorem, teksturą, kształtem, elementami tematycznymi i motywem. Pamiętaj jednak, że powtarzanie jednakowych elementów może być nudne (nie tyle w dodawaniu co w wizualnym aspekcie pracy). Wyzwaniem jest zatem, aby dodać powtarzające się elementy, ale jednak zróżnicowane o pewną cechę.
Sposoby uzyskania powtórzenia z drobnymi zmianami:
• powtarzanie obrazu lub kształtu w różnych kolorach;

003-7_thumb
• powtarzanie obrazu lub kształtu w różnych rozmiarach;

001-8_thumb1
• powtarzanie koloru w różnych elementach (np. czcionka, wstążka, warstwy itp.);

001-12_thumb
• używanie różnych odcieni tego samego koloru;

067a_thumb
• powtarzanie motywu w różnych stylach;
• powtarzanie tekstury jednak z różnymi wzorami;

7. Zasada trzech – nieparzysta liczba, która jest najczęściej używana we wszystkich rodzajach projektów, znajdziesz ją wszędzie np. w architekturze, dekoratorstwie, florystyce czy chociażby w codziennym otoczeniu. Podstawową ideą tej zasady jest to, że trzy elementy są bardziej atrakcyjne dla oka, zapadają w pamięć.

0032

0a01

8. Kierunek i przejście (ruch) odnosi się do tego, jak oko oglądającego przesuwa się po układzie. Kierunek zaczyna się od elementu, który ma nałożony największy nacisk. Możesz uporządkować i wybrać elementy tak, aby przesunąć wzrok przez całą pracę, a następnie skończyć z powrotem na pierwszym, dominującym elemencie. Jeśli zachęcisz oglądającego do obejrzenia strony w określonej kolejności – pokażesz obrazowaną historię tak, jak chcesz.

A. Wizualny trójkąt, czyli trzy spójne punkty w układzie tworzące trójkąt.  Oko podświadomie “łapie” elementy, które się wyróżniają.
Dlaczego trójkąt a nie kwadrat na przykład? Odpowiedź jest prosta – liczby nieparzyste są bardziej, niż parzyste, interesujące dla oka.
Nieparzystą ilość elementów można ułożyć zarówno symetrycznie jak i asymetrycznie.
Wizualny trójkąt możesz stworzyć z użyciem:
a. ozdób za pomocą:
– koloru
– kształtu
– rozmiaru

009 (5)
b. tekstu za pomocą:
– żurnalingu
– tytułu
c. obiektu > zdjęć

010 (7)
Pożądane również jest aby tworzył on ścieżkę przechodzącą przez punkt skupienia wzroku, a nie wokół niego. Stworzysz wówczas płynne przejście wzroku oglądającego poprzez cały swój projekt a nie tylko wokół głównego punktu. Nie poprzestawaj na stworzeniu tylko jednego trójkąta wizualnego.

B. Przejście po przekątnej. Ułożenie głównego elementu tak, aby znajdowała się on po przekątnej. Tak samo elementy ozdobne mogą być ułożone po linii przekątnej. Taki układ jest dla oka tak samo atrakcyjny jak równowaga asymetryczna.
Uwaga: linia ukośna nie musi być dosłowna, wystarczy ulokować co najmniej dwa punkty skupienia uwagi wzdłuż przekątnej.

001-9_thumb

011a

002 (2)

C. Przejście w układzie Z (z angielskiego: Z-flow) – czytając twoje oko porusza się w układzie określanym Z, czyli zaczynamy od lewej > przechodzimy w prawo > a następnie wracamy ponownie w lewo. Biorąc pod uwagę to że ludzki umysł szuka wzorców (podobieństw) możemy to wykorzystać tworząc nasze projekty, wówczas skutecznie poprowadzimy oko oglądającego na przykład przez nasze LO.

003 (8)

D. Przejście w układzie horyzontalnym / sekwencyjnym – wykorzystujemy tą samą zasadę co przy układzie Z.

008

Możemy je wzmocnić poprzez:
– dodanie strzałek;

007 (2)
– dodanie linii poziomych;

020
– dodanie linii poziomych ułożonych z elementów;

008
– specjalne umieszczenie tytułu (początek u góry po lewej, a koniec u dołu po prawej w typie układu Z);

014_thumb

E. Przejście w układzie rotacyjnym – oko zazwyczaj “czyta” okrąg w kierunku wskazówek zegara, zatem dane elementy (np. zdjęcia) na naszym projekcie umieszczamy na bazie okręgu. – mój przykład co prawda nie jest umieszczony w okręgu i nie w kierunku wskazówek zegara, jednak charakter i ułożenie zdjęć zmusza do oglądania cyklicznego po okręgu

006 (9)

Podpowiedź: Do ukierunkowania ruchu możesz wykorzystać elementy takie jak:
• naturalny punkt wyjścia (lewy górny róg) – czytając książkę zaczynamy w lewym górnym rogu;

lift#13
• kierunek w jakim patrzą osoby ze zdjęcia – nasze oko będzie za tym wzrokiem automatycznie podążało;

0a04_thumb
• linia perspektywy – oko podąża wzdłuż linii / krawędzi;

001-7_thumb
• sekwencyjne ułożenie elementów np. zdjęć podkreślone strzałkami;

003-4_thumb

• ruch lub ustawienie postaci na zdjęciach również nadaje kierunek oglądania pracy;

liftdodatkowy2_thumb

013 (4)

c.d.n.

Zasady projektowania cz.1

W dzisiejszym poradniku chciałabym znów przekazać Wam trochę teorii na temat tworzenia LO czy też kartek. Zajmiemy się złotymi zasadami w komponowaniu prac graficznych.
To zasady, które umożliwiają rozmieszczenie elementów na naszej pracy w taki sposób, aby: przyciągały uwagę oglądającego, kontrolowały kierunek oglądania, przekazywały informacje i wywoływały emocje.

1. Zasada trójpodziału – omawiałam ją tutaj (klik);

2. Punkt skupienia wzroku (punkt nacisku).
Generalnie jest to podkreślenie głównego elementu naszej pracy.
Jakie są sposoby podkreślenia punktu centralnego (wyjściowego / startowego) naszej pracy?
Nasz wzrok jest przyciągany do tych elementów, które się wyróżniają lub są podkreślone / zaznaczone.
Podstawowe sposoby nacisku / podkreślenia to:
a. lokalizacja – naturalnym punktem wyjścia jest lewa strona projektu, gdyż czytamy i piszemy od lewej, więc nasze oczy są do tego przyzwyczajone, jednak punkt centralny kompozycji jest również swoistym podkreśleniem głównego elementu;

001 (3)
b. znaczenie – podkreślamy to co jest dla nas ważne – obrazujemy znaczenie, czyli że na tym elemencie wzrok powinien się najpierw skupić;

002 (10)
c. izolacja / wyodrębnienie – jeśli w swojej pracy używasz kilku zdjęć w tym samym rozmiarze, to aby złapać punkt skupienia dobrze jest oddzielić główne zdjęcie od reszty zgrupowanych;

003 (2)
d. ozdoby – kiedy dekorujesz dany element, to zwiększasz jego wizualny styl i nadajesz mu znaczenie, sprawiasz że jest atrakcyjny dla oka i przyciąga uwagę np. polaroidowa ramka

043

ramka ze sznurka, itp.;

006 (7)
e. treść – czasem na pracy ważniejszy jest żurnaling, a zdjęcie jest jego uzupełnieniem, w związku z tym komponujemy LO tak, aby go podkreślić (nie mam przykładu, bo nie stosuję żurnalingu);

3. Kontrast przyciąga uwagę oglądającego, a praca jest bardziej ciekawa i oryginalna. Zasada kontrastu mówi, że powinny istnieć wyraźne, wizualne (widoczne) różnice między elementami na naszej pracy, czyli że jeden element różni się znacznie od drugiego (praktycznie jest jego przeciwieństwem). Kontrastowo możemy zestawić np.: wielkości, kolory, czcionkę, kształty itp.
Przy tworzeniu strony możemy wykorzystać kontrast:
a. rozmiaru – w grupie zdjęć to powiększone będzie kontrastowało z resztą, a zarazem przyciągało uwagę;

010 (4)
b. koloru – jaśniejsze kolory naturalnie przyciągają uwagę, między innymi są to barwy intensywne, nasycone (żółty, fioletowy itp.) oraz kolor biały – przyciągają one wzrok szybciej, jednak należy uważać żeby nie używać zbyt dużego kontrastu;

003 (2)

057 (2)
c. wartości / wagi (stopniowania) – różnice w stylu jasne i ciemne również przyciągają uwagę;

0054
d. czcionki – użycie różnych czcionek czy to kolorystycznie, czy wielkością pozwoli zwrócić uwagę na ważniejszą część w długim tytule, wytłuszczenie czy podkreślenie pomoże nam wyłuskać z żurnalingu ciekawszą treść.

121

Podpowiedź: dobrym sposobem na podkreślenie zdjęcia jest dodanie mu ramki poprzez dodatkową warstwę kontrastującego papieru lub wywoływanie zdjęć z białą ramką, co przyciąga wzrok.

4. Równowaga / wizualny balans. W równowadze najważniejszy jest punkt podparcia i rozkład “ciężaru” (elementów zawartych na naszej pracy).
Dzielimy ją na:
a. równowagę symetryczną – elementy naszego projektu po obu stronach naszej “wagi” powinny być w jednakowej masie wizualnej, aby zajmowały jednakową przestrzeń

018 (3)

niekoniecznie muszą być lustrzanym odbiciem.

lift#4

b. równowagę asymetryczną – elementy umieszczone na naszej pracy nie są zrównoważone wizualnie, punkt podparcia nie znajduje się w miejscu centralnym, a ciężar po obu stronach nie tworzy wizualnej równowagi.

12664

Pamiętaj również że czasem mniej oznacza więcej. Kiedy praca jest przeładowana sprawia wrażenie bałaganu i chaosu a nie harmonii i równowagi.

5. Wyrównanie nakazuje nam, aby świadomie umieszczać każdy element na naszej pracy z uwzględnieniem jego relacji z innymi elementami na stronie. Korzystając z linii prowadzącej (trasowanie), można tworzyć wizualne połączenia między elementami, nawet jeśli nie znajdują się one obok siebie. Linie prowadzące / wiodące zapewniają porządek, umożliwiają organizowanie i grupowanie elementów np. zdjęcia, bloki żurnalingu i warstwy (zazwyczaj są to prostokąty). Po wyrównaniu ich względem siebie często otrzymujemy marginesy, rynny lub wolną przestrzeń (zwana także białą przestrzenią).
Nie oznacza to, że wszystko musi być idealnie wyrównane, należy raczej przemyśleć, kiedy wyrównać a kiedy nie.
Wyrównywać możemy np.: do osi symetrii, do krawędzi, tworząc kolumny lub wiersze (pionowo lub poziomo).

lift#11

005 (3)
Wyrównanie elementów w punkcie centralnym (wyśrodkowanie)  jest często uważane za nudne (kompozycja centralna / środka). Przyczyny tego mają związek z tym, że asymetria często jest bardziej interesująca wizualnie niż symetria.

 

011 (6)
Centralne wyrównanie jest często używane do formalnych projektów, takich jak np. zaproszenia ślubne.

c.d.n.

Scrapbooking – podstawy kompozycji

Mamy już podstawowe narzędzia i wiemy co nieco o stylach – od czego zacząć?
Ja zazwyczaj zaczynam od doboru dodatków i papierów, ale nie mniej ważna jest kompozycja.

Tak samo jak przy fotografowaniu podstawowy podział rządzący zasadami kompozycji to trójpodział.
Podziel bazę na trzy równe części w pionie i poziomie – otrzymasz 9 pól.
Postaraj się umieścić najważniejsze elementy pracy w punktach przecięcia linii (tzw. mocne punkty).
Zazwyczaj należy wybierać 1-2 punkty lub 1-2 linie dla głównego elementu pracy.

Przykładowa siatka z zaznaczonymi na czerwono punktami:

trójpodział

Kilka moich prac:

Główny element kompozycji umieszczony na linii po lewej, czyli w 2 punktach;

lift#11 007 (8)

Tutaj z kolei wybrałam stronę przeciwną;

007 (3) 022 

Natomiast przy tych pracach wybrałam dwa przeciwległe dla siebie punkty;

002 (3) 009(1)a

010 (2) lift#4

W tych pracach wybrałam po jednym mocnym punkcie;

006a 013

Kolejny przykład to wykorzystanie górnej lub dolnej linii (2 mocne punkty);

011 (5) 008

003 liftdodatkowy#10v2

Drugą kompozycją, jednak chyba rzadziej stosowaną jest kompozycja centralna (mocny punkt w samym środku).
Jest ona również wykorzystywana w fotografii i jest poprawna. Sprawdza się jednak dobrze tylko w przypadku symetrycznych obrazów.
Przykładowa siatka kompozycji centralnej:

centralna

Kilka moich prac:

011 (6) 067

001 (7) lift#16 

Bardzo ważna uwaga odnośnie doboru zdjęć i układu ich na pracy, szczególnie jeśli umieszczamy zdjęcie bliżej krawędzi – pamiętajmy aby postać ze zdjęcia nie patrzyła na krawędź naszej pracy tylko aby miała przed sobą więcej przestrzeni, czyli żeby raczej była plecami do krawędzi – widać to na kilku powyższych pracach.